Mt. Pulag Stories: The Day I Died (Part 2)

Hindi ko alam kung bakit ko ginawa yun. 3rd highest mountain sa Pilipinas? Aakyatin ko? Akong puro hilata lang ang ginagawa sa buhay? Marami ang nag discourage sakin. Mga insekyora. Charot.

So ayun. Ito ang continuation ng aking Mt. Pulag story. [In your best Jack Bauer, ala-24 voice] The following takes place between May 23 5pm and May 24 6pm.

May 23
5pm
Panalo. Ilang oras na lang at aalis na ako pero saka pa lang ako nag-aayos ng gamit. This is me in my worst preparedness mode.

6:30pm
Taxi!! Sheyms. Friday tapos traffic. Kelangan magmadali papuntang Victory Liner terminal sa Pasay. Sandamakmak ang gamit na dala. Buti na lang hinatid ako ni utol kahit medyo nagmukha syang dyulalay.

8pm

image

Uber sakto lang na nakasakay sa bus. Muntik maiwan pero nakaabot just in the nick of time. And we’re off to Baguio!!

May 24
2am

image

Touchdown Baguio. Wala pa yung ibang kasama namin kaya konting hintay pa. 2 oras lang ang tulog. Gujab talaga.

5am
After 3 hours ng paghihintay (at pagsumpa sa strawberry flavored taho) ay nakasakay na kami ng jeep paakyat ng Benguet. Yey!! Finally some movement.

image

Ang mga kasama ko sa jeep

9am
After some eternity ng paglalakbay ay nakarating na kami sa DENR Benguet. Vital part ng trip dahil may orientation ng mga pwede at bawal gawin habang nasa Mt. Pulag. Syempre bisita ka. Kelangan alam mo kung paano rumespeto sa pupuntahan nyo.

12pm
Finally start na ng pagakyat sa Mt. Pulag. Kasama na rin dito ang paghihintay para sa guides at ang mga porter na syang magbubuhat ng gamit nyo paakyat. Sobrang pasasalamat ko sa porter ko dahil kung hindi dahil sa kanya e baka itinigil ko na ang pag akyat ko.

image

3pm

image

Picture yan sa tabi ng trail. Makikita mo na agad na talagang antaas na namin. Medyo kapos na rin ako ng hininga dito kaya sobrang dahan-dahan lang ako sa paglalakad.

Dahil nga wala naman akong training sa ganitong bagay e pakiramdam ko na pinagsakluban ako ng langit at lupa. Doon na pumasok yung mga sinabi ng mga kasama ko na hindi ko raw kakayanin. Minsan parang ayaw ko na. Pero sayang e. Nandun ka na. Bakit di mo pa tapusin?

image

5pm
Gusto ko na mamatay at sumuko ng mga oras na ito. Kaya naman napakalaking relief na nakarating ako sa campsite. Sobrang parusa para sakin yung trail. Kala ko talaga mahihimatay ako. Akala lang pala. Nagawa ko naman. Pinush kasi ako ng guide ko e. Dinaldal nya ako kaya nawala dun ang pagod.

Solo ako sa tent. Kaya naman sobrang natuwa rin ako. 3am daw kinabukasan ang akyat ng summit. Hindi ko alam kung kakayanin o hindi.

***abangan ang final part bukas at ang mga sunrise pics ko!!

4 Comments (+add yours?)

  1. tetrara
    May 30, 2014 @ 16:40:12

    congrats uleeet! hihihi..

    ui masarap kaya ang strawberry flavored na taho,. yun gusto ko balikan sa Baguio😀

    Reply

  2. zezil
    Jun 26, 2014 @ 09:59:06

    Kainggit ka naman Kheyceeeee! Nag enjoy ako basahin Pulag stories mo! Hopefully maakyat ko din ito.😀

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

J'emmêlé

Making little noises since April 2016.

SubSelfie.com

Behind the Scenes. Beyond the Newsroom.

Punjetry

Puns, Poetry and Free Writing

Life Lessons

When life gives you lemons, oh wait, I love lemons.

bon voyage, doc!

it's about the journey

fernandezjrp

filio temporis

Pa-Chicks na Blog (Love, Life, Lesbianism and Everything in Between)

Doctor Eamer's Blog

PAG-IBIG ATBP.

The Spin Busters

Reading between the lines, reporting behind the scenes

Fate Cabag

an open field of rambling stories

Twenty Third Station

Culture. Music. Entertainment. Life beyond K-Drama...

Off the Wall

finding what my heart desires

Behind The Veil

It is both a blessing and a curse, to feel everything so deeply..

*Madaldal sa blog. Tahimik sa personal.*

M.I.C.H.A.E.L.A

Ready, set and get psyched!!

THE KREW | MNL

The official blog of the KCC Suporters

The Learned Ignoramus

Pretending to be profound

Night Sky in Focus

Astrophotography, visual observation, and equipment modification

%d bloggers like this: